ترجمه آيات تا آن گاه كه وقت مرگ هر يكشان فرا رسد در آن حال آگاه و نادم شده گويد بار الها مرا به دنيا بازگردان ( 99 ) . تا شايد به تدارك گذشته عملى صالح به جاى آرم و به او خطاب شود كه هرگز نخواهد شد و اين كلمه ( مرا بازگردان ) را از حسرت همى گويد و از عقب آنها عالم برزخ است تا روزى كه برانگيخته شوند ( 100 ) . پس آن گاه كه نفخه صور قيامت دميد ديگر نسبت و خويشى در ميانشان نماند و كسى از كس ديگر حال نپرسد ( 101 ) . پس در آن روز هر آن كه اعمالش وزين است آنان رستگارانند ( 102 ) . و هر آن كه اعمالش سبك وزن باشد آنان كسانى هستند كه نفس خويش را در زيان افكنده به دوزخ مخلد خواهند بود ( 103 ) . آتش دوزخ صورتهاى آنها را مىسوزاند و در جهنم زشت منظر خواهند زيست ( 104 ) . ( و به آنها خطاب شود ) آيا آيات من بر شما تلاوت نشد ؟ و شما از جهل تكذيب آيات ما نكرديد ؟ ( 105 ) . آن كافران در جواب گويند بار الها به ما ( رحم كن ) كه شقاوت بر ما غلبه كرد و كار ما به گمراهى كشيد ( 106 ) . پروردگارا ما را از جهنم نجات ده اگر ديگر بار عصيان تو كرديم همانا بسيار ستمكار خواهيم بود ( 107 ) . باز به آنان خطاب سخت شود اى سگان به دوزخ شويد و با من لب از سخن فرو بنديد ( 108 ) . زيرا شماييد كه چون طايفه اى از بندگان صالح من روى به من آورده و عرض مىكردند بار الها ما به تو ايمان آورديم تو از گناهان ما درگذر و در حق ما لطف و مهربانى فرما كه تو بهترين مهربانان هستى ( 109 ) . در آن وقت شما كافران آن بندگان خاص مرا تمسخر مىكرديد تا آنجا كه مرا به كلى فراموش كرده بر آن خداپرستان خنده استهزاء مىنموديد ( 110 ) . من هم امروز جزاى صبر بر آزار و سخريه شما را به آن بندگان پاك خود خواهم داد و آنها امروز سعادتمند و رستگاران عالمند ( 111 ) . آن گاه خدا به كافران گويد كه مىدانيد شما چند سال در زمين درنگ كرديد ( 112 ) .